பாவேந்தர் புகழ்மாலை

தாசனில்லை வாசன் தமிழ்வாசன் !

தேன் மதுர தமிழில் வாசம் செய்யும் கவி !

வயிற்று பிழைப்பிற்கு எழுதுவோர் மத்தியில் !

இன் உணர்ச்சி கவி பாடிய கவி நீர் !

பாசுரம் பாடிய தமிழை !

மொழி வளர்ச்சிக்கும் ! பகுத்தறிவு சிந்தனைக்கும் !

பாடிய கவி நீர் தானே!

சித்திரை பிறந்த போது எல்லாம் !

உம் கவிதை இளைஞர் ஆயுதமாய் !

தை ஒன்று தமிழ் புத்தாண்டு !

என இனமுரசு கொட்டும் !

உம் போல் இயற்கை கவி யார் ?

பெரியார் புகழ்ந்த கவி நீர்  !

தமிழ் நேசித்த மெய்கவி நீர் !

தமிழில் கவியால் அமிழ்து செய்தவர் நீர் !

பிறமொழி கலப்பை ஒழித்தவர் நீர் !

மானமுள்ள தமிழனே !

உலகின் இரண்டாம் பொதுமறை உம் கவிதை !

வாழிய திராவிடனே ! வாழ்க !

தாய்மை

இரத்தம் சிந்தி நாடுகாத்த
மறவனுக்கு நடுகல் நம் வரலாறு!

காப்பு செங்கீரை தாலம் சப்பாணி
முத்து வருகை அம்புலியில்
பொதுவாகி அம்மானை நீராடல் ஊசலில்
மாதுவாகி மண்வாசனை காத்து
குலம் காத்து மணந்தாள் !

நற்குணமாது நீர்வாகியானாள்
மழலையாய் இருந்தவாள் மழலை சுமக்கிறாள்!

உண்பாள் உள்ளிருக்கும் உயிர் துப்பும்
வாந்தி ! தலைசுற்றல் ! முதுகுவலி
அரசனோ ? அரசியோ ? என மகிழ்ந்து வலி ஏற்பாள்.

அந்நாள் வந்தது வைரம் ஈன்றாள்
அவள் உயிர்காத்த உதிரத்தையும்
மரண வாசல் சென்ற நங்கை
மழலை கண்டு மன்னுலகம் கண்டாள்.

மங்கையே உமக்கு நடுகல் பெருமையன்றோ?

ஆனால் நீ விரும்பியது

தாய்மை எனும் இனிமை

கழனி

உப்பு தண்ணீர் உதிரம் சேர்த்து

விலையில்லா உழைப்பை கைமாறு

பாராது கொடுத்து தூக்கம் மறந்து

வளர்த்தேன் ; விற்றேன்

கழனி மலடானாது வியாபாரி

செல்வந்தர் நானோ பொருளிள்ளார்

பொருளிள்ளார்

நடுநிலை மறந்த ஊடகம்

தன்நிலை மறந்த வேந்தன்

அருள் மறந்த அணங்கு

வாசிப்பை மறந்த கல்வியாளர்

தேசபக்தி மறந்த வீரன்

தொண்டு மறந்த ஊழியன்

பொருளிள்ளார் வாழ தகுதியில்லார்.

விண்ணப்பம்

உன் விழியில் கைதானேன் !

அகத்தில் சிறைபட்டது போதும் !

அறமாய் இல்லறம் இணைவோம் .

இனி பிரிவு ஏது ?

ஞாலம் வாழும் கதிரோன் நிலவும்

நாம் ஆவோம் ! விண்ணப்பம் ஏற்றிடு !

முப்போழுதும் அறுசுவை கலந்த வாழ்வு வாழ்வோம் . . . .

அறம்

நற்செயல் செய்தலும்
நன்நெறி நடத்தலும்
குறள் படித்தலும்
மகிழ்வோடு வாழ்தலும்
சுற்றம் நிறைவாய் சேர்த்தலும்
பிறர் உயர்வு கண்டு புழுங்காதலும்
அறம் ! நல்வாழ்வு !

வீட்டில் 21

*வீட்டில் 21*

ஆறறிவு என்ற கர்வம்
ஓர் அறிவு தொடுத்த போரில்
யானைக்கும் அடிசறுக்கும் என புரிந்தோம்!

தனித்திருந்த வீடுகள் !
குவிந்திருந்த மணித்துளிகள் !
இல்லம் நிறைந்த பாசமழைகள் !

காவலாய் நின்றது ! சாதியல்ல !
காவல் சுகாதார மருத்துவ தெய்வங்கள் !

எறும்புகள் கற்றுத் தந்த சேமிப்பை
தவறாய் புரிந்து
பதுக்கினர் நுகர்பொருள்
உயர்த்தினர் விலை !
ஏழை வயிற்றை சுரண்டி
சேர்த்தார் பொருள் !
அவன் உண்பதும் உணவுதானே!
கொல்லை விலை விற்று
கொரோனா விட
பெரும் கிருமியானான். .

தப்பி பிழைக்க
வீட்டில் இருப்போம் தம்பி !

இன்றைய தேவை பொருளல்ல உயிர் !
நமது தலைமுறை.

*இரா.முத்து கணேஷ்*
*முதுகலை வேதியியல்ஆசிரியர்*
*நாடார் மேல்நிலைப் பள்ளி*
*கோவில்பட்டி*

புலனம் -9944468677